Door de golvende velden van Frankrijk tot Beaune

We zijn in Beaune neergestreken met 1092 km op de teller. We hebben, tot nog toe, een prima tocht achter de rug met de sponsoring voor Matoekoe tot en met de Cotes d'Or streek.(Volgende blog meer hierover) Na onze rustdagen bij Vincent en Elcke op La Renardiëre, zijn we, van het Moezeldal overgestoken naar

het dal van de Saone. Een prachtig gebied! Deels hebben we kanalen gevolgd met hun vele sluizen, zowel stroomopwaarts als stroomafwaarts. Maar ook hebben we kilometers lang door het Franse heuvelland gepeddeld. En heuvelen doet het dan. Gemiddeld klimmen en dalen van valsplat tot 5 á 6 procent. Incidenteel tot 10 procent. Onze bovenbenen zijn daardoor alweer goed getraind en voelen, van tijd tot tijd, aan als zwaar bekabelde verlengstukken van ons lichaam. Maar .... we genieten ervan en vinden het rijden door dit Franse land een genot.  Daarbij doe je verschillende ervaringen op. Zoals bij wegwerkzaamheden bijvoorbeeld. Als dat gebeurt, wordt er een 'circulation alternée' aangegeven. Een alternatieve route of wegomlegging. Nou, dat maakten we ook mee in Pont a Mousson. De werkzaamheden aan de weg werden goed gemarkeerd en de route werd duidelijk omgeleid. Echter kwamen we, die route volgend, uiteindelijk op het terrein van een ziekenhuis uit. Nu is dat nog niet zo erg, als wel, dat de route eindigde bij het mortuarium. Dat ging ons toch iets te ver. We zijn meteen teruggereden en hebben onze eigen circulation alternée gekozen. Precies, .... dwars over de opengelegde weg. Zo kwamen we weer meteen op de goede route terecht. Dit Franse land, met zijn wijdse verten, blijft inspireren. Zie je het voor

je! Kilometers lang golvende velden met graan, maïs en andere landbouw producten, afgewisseld met verstilde dorpjes, waar het lijkt of de tijd heeft stil gestaan. In veel van die dorpjes kom je verschillende huizen tegen die, in de loop der tijd, zijn verlaten en tot bouwvallen zijn geworden. Net als de schuren en andere gebouwen. Ook rijden we door gehuchten, waar weer huizen worden gebouwd en er zo nieuw leven wordt ingeblazen. Grappig is het om te zien dat, met name in Lotharingen, de dorpjes onderling, wedijveren om de mooiste bloemperkjes in het dorp. Prachtig aangelegde borders aan het begin en einde van het dorp, met als topstuk, het perkje op het centrale plein, aan de Grand Rue (hoe klein het gehucht ook is) bij het monument van de laatste oorlogen. En dan de rest van de natuur? Kwamen we de ooievaars in midden Nederland tegen, hier in Frankrijk zien we, naast de massa's kraaien en zwermen zwaluwen elke dag wel een aantal buizerds vliegen. Met hun trage vleugelslag wentelen ze, op de thermiek, steeds hoger, de helder blauwe lucht in. Hun schreeuw, waarmee ze hun territorium afbakenen, is al van verre te horen. Imposant is het om zo'n vogel vlak voor je, uit een bosje te zien wegvliegen of kom je er plots één tegen, dichtbij, op een paaltje in het weiland. Ook zien we af en toe een havik of valk en vooral

aan de kanalen hebben we verschillende ijsvogeltjes gezien. Naast een enkel eekhoorntje zijn we niet veel andere dieren tegen gekomen, buiten de vos om, die plotseling in een bos ons pad kruiste. Lunchen doen we gewoon in het open veld, op een mooi plekje of, als het weer niet mee zit, in het portiek van het plaatselijke Hotel de Ville. Iets heel anders wat we tegenkomen is 'de wet van Murphy' of, vrij vertaald, een situatie waarbij het energetisch is bepaald, dat er verschillende gebeurtenissen op hetzelfde moment en op dezelfde plek plaatsvinden. Twee voorbeelden. (1) Rijdend op een klein weggetje tussen de velden, kilometerslang geen ander verkeer gezien, moet Wim even stoppen om zijn routekaartje te wisselen. Laat nu juist op dat moment, zowel een auto van vóór, als van achter aankomen en net ter hoogte van hem elkaar moeten passeren. De ruimte is er niet op de weg, dus snel fietst in de kant duwen, auto's laten passeren en ..... kilometerslang geen auto meer. (2) Langs de kanalen waar we hebben gefietst wordt er veel gevist. Zo zien we, in de verte voor ons, een man, in een rolstoel zittend, vissen in het kanaal. Naast hem, op het fietspad, staat een auto met iemand daarin, die een gesprek met hem voert. Terwijl wij naderen, maakt de auto voor ons plaats, zodat wij kunnen passeren. Net als wij dat doen, slaat de man (in rolstoel) zijn hengel achterwaarts uit om hem met kracht in het kanaal te werpen ..... Wim ziet het aas en de haak vlak voor zijn neus voorbij schieten, wordt net niet aan de haak geslagen en roept: "Oeps!". De man kijkt verschrikt om en zegt: "Oh, pardon!". En .... voorbij is het moment.

Tijdens onze tocht slapen we afwisselend in een chambre d'hotes, hotelletje of een voormalige abdij. Dat bevalt ons uitstekend en geeft ons ook de nodige ervaringen. Zo slapen we bijvoorbeeld in Rupt-sur-Saone bij een Frans echtpaar in een prachtig, ruim en goed ingericht appartement, terwijl we een dag later slapen in een kamertje waar je je kont niet kunt keren. Beide hebben wel wat, maar als je het ons vraagt ......

Van de grotere plaatsen, waar we doorheen komen, is Nancy echt een plaats om te onthouden. Met zijn rijk versierde binnenstad en Stanislasplein, de moeite waard. Verrassend mooi en goed beloopbaar is ook Beaune. Een middeleeuws stadje, op het kruispunt van de NZ en OW snelwegen, dat vaak voorbij wordt gereden, maar wat echt de moeite van het bezichtigen waard is. Naast de rijke historische bezienswaardigheden, zoals het vroegere 'paleis voor de armen'  is het hier ook puur genieten van de fluweel zachte Bourgondische wijnen. En dat doen we!