Langzaam komen we verder

Zo ziet de wereld er momenteel uit. Nu niet bepaald de weersomstandigheden die wij ons voorstellen tijdens onze reis en al helemaal niet tijdens onze fietstocht.
Het is wel vreemd om met je neus in de reisgidsen en boeken van Zuid-Amerika, de Pacific, Australië en Azië te zitten en als je dan naar buiten kijkt zie je sneeuw. Ik blijf wel in mijn bladen rondsnuffelen, dat voelt beter.
Voor onze fietstocht hebben de fietsen al een grote opknapbeurt gehad. Alleen moeten we nog op zoek voor een beter zadel voor Stanny, maar dat komt nog wel. We zijn van plan om, als het voorjaar echt doorbreekt, regelmatig wat tochtjes te gaan maken om zo de nodige kilometers in de benen te krijgen en het zitvlees weer te laten wennen aan het zadel. Ook moet ik nog aan de gang met het verwerken van de wijzigingen in de route boekjes. Deze worden gepubliceerd op internet, dus dat is een kwestie van d'r aan gaan zitten en aanpassen. We hebben besloten om de Reitsma-route te gaan rijden (zie kaartje). Deze gaat een groot deel door Duitsland en is iets vriendelijker dan de z.g. Benjaminse-route.